Proletarya

Türkiye'de siyasi tartışmalar iki sorun üzerine yoğunlaşıyor. Birisi kürt sorunu, diğeri ise başörtüsü sorunu. Siyasi partilerin bu iki sorun üzerindeki görüşleri sembolik anlamlar da ifade ediyor. Örneğin kürt sorununda benzer konumda bulunan partiler, 301. madde, AB sorunu gibi farklı sorunlarda da birbirlerine yakın yerde duruyorlar. Başörtüsü sorununda da aynı şey söz konusu.

Aşağıda kürt sorunu ve başörtüsü sorunu ekseninde partilerin yerleştirildiği bir tablo var. 

Başörtüsü sorunu ekseninde pozitif (sağ) tarafta bulunan partiler başörtüsünün her yerde serbest olmasını savunuyorlar. Eksenin orta kısmında bulunan partiler ise kamusal alanda yalnızca hizmet alanlara serbest, hizmet verenlere ise yasak olmasını savunuyorlar. Eksenin negatif (sol) kısmında yer alan partiler ise başörtüsünün kamusal alanda yasak olması gerektiğini savunuyorlar.

Kürt sorunu ekseninde pozitif (yukarı) tarafta bulunan partiler kürt sorununun 
barışçıl ve demokratik yöntemlerle çözülmesini savunuyorlar. Bu bağlamda kürtçenin eğitim dili olarak kullanılabilmesini kabul eden partiler en yukarıda bulunuyor. Kürt sorunu ekseninin
ortasında yer alan partiler, kişisel haklar çerçevesinde, kürtçe yayın gibi hakların verilmesini savunuyor. Aşağıda yer alan partiler ise kürt sorununu bir asayiş ve güvenlik sorununa indirgiyorlar. Kürtçenin şimdiki statüsünü yeterli ve hatta "fazla" görüyorlar.

Siyasi partiler, tabloda üç ayrı bölgede yoğunlaşıyorlar. 1. bölgede, yani kürt sorunu ve türban sorununun ikisinde de pozitif bölgede bulunanlar sol-liberal  olarak nitelenebilir. 2. bölgede, yani kürt sorununda negatif, türban sorununda pozitif bölgede olanlar dinci-muhafazakar olarak nitelenebilir. 3. bölgede yani her iki eksende de negatif kısımda bulunanlar ise kemalist olarak nitelenebilir.