Proletarya

Türkiye kendi içinde ciddi bir dönüşüm evresinde bulunuyor. Osmanlı'nın mirası olan "devletçi-despotik" gelenekten kopup "sivil-demokrasi" evresine doğru yol alıyor. AB perspektifi bu süreci hem hızlandırıyor hem de bu süreç AB'ye giriş sürecini dayatıyor.

11 Eylül tüm dünya için bir dönüm noktası olmuştur. "Demokrasinin ve insan haklarının" beşiği ABD dünyanın öbür ucundan gelip Ortadoğuya demokrasi getirme misyonunu icra etmek üzere Irak'ta çoğu sivil 600.000 den fazla insanın ölümüne sebep oldu. ABD  burjuvazisi diğer kapitalist/emperyalist güçlere karşı hegemonya savaşını bu şekilde icra ediyor. Yoksa istikrar içinde yaşayan, gelişmiş ve tüm sorunlarını çözmüş bir ABD yok karşımızda. Kendi içindeki sınıfsal çelişkilerle birlikte ulus devlet şeklinde örgütlenmiş diğer kapitalist sermaye gruplarına karşı da bir rekabet içerisinde.

Aynı şekilde ABD gibi Avrupa Birliği de tüm çelişkilerini çözmüş, istikrarlı ve asla bozulmayacak demokrasi ve refah evresine ulaşmış değildir. Son dönemlerde AB'de artan ırkçılık ve yabancı düşmanlığı bunun bir göstergesi. Fransa'da devlet liselerinde türbanın yasaklanması, diğer ülkelerde de aynı konunun gündeme gelmesi, yabancılara ırkçı saldırılar, yükselen islamofobi, karikatür krizi, neo-faşist partilerin oylarını arttırmaları ve son olarak da medyaya yansıyan Almanya'daki türbanlı ancak çıplak türk heykeli...

AB farklı çıkarları olan çeşitli sermaye gruplarının birliğidir, kapitalist ve emperyalist bir birliktir. Kendi içinde sınıf çelişkileri olan, ne kadar yüksek ücret alırsa alsın sömürülen bir işçi sınıfı olan kapitalist bir birlik. Emperyalist bir birlikten sürekli ve istikrarlı bir barış ve demokrasi beklenemez.